Ieder kind is anders en doet dingen in eigen tempo, maar alles wat je kindje zelf denkt te kunnen, zal het ook proberen. Hoewel dit kan leiden tot nogal wat frustratie, zowel bij je kindje als bij jou, is het verstandig om soms even rustig tot 10 te tellen ;)

Een beetje van mezelf en een beetje samen met mama

Het stukje frustratie is het lastigste gedeelte. In jouw ogen kan je kindje behoorlijk 'lastig' doen, want: "Je mag en kan niet alles zelf doen". In de ogen van de kleine is papa of mama juist lastig, want: "Waarom mag ik dit niet zelf doen? Ik kan het heus wel al alleen, je hoeft mij niet te helpen.

Aan het einde van het eerste jaar maken kinderen zowel emotioneel als sociaal een groei door. Ze zien continu wat anderen doen en nemen alles in zich op. Zo leren ze verbanden te leggen in de dagelijkse gang van zaken. Ze leggen een basis om ooit op eigen benen te staan en denken het op een gegeven moment allemaal zelf te kunnen. Ze hebben geen hulp meer nodig en weten zelf precies hoe alles werkt.

Omdat je dit niet gewend bent van de kleine probeer je, waar nodig, assistentie aan te bieden. Wat je kindje zelf wil doen, lukt namelijk nog niet altijd op de manier waarop de bedoeling is. Eten wordt een smeerboel, speelgoed vliegt overal heen, tanden poetsen is een uitdaging en rustig een boekje lezen? Dat kan de kleine toch ook zelluf…;-)